Triangle Under the Stairs

บ้านหลังนี้อยู่กันมานานแล้ว บันไดเป็นบันไดไม้แบบเก่าย้อมสีแดงเข้ม มีตาข่ายนิรภัยผูกไว้ตลอดแนว ถัดจากบันไดเป็นบานประตูไม้เกล็ดกับวงกบไม้ที่อยู่มาพร้อมกับบ้าน ส่วนพื้นเปลี่ยนใหม่เป็นกระเบื้องแผ่นใหญ่ลายหิน และช่องใต้บันไดก็เป็นแบบที่บ้านทุกหลังมี คือสามเหลี่ยมที่เหลือจากความชันของบันได เตี้ยเกินกว่าจะเข้าไปยืน แต่ใหญ่เกินกว่าจะปล่อยว่างไว้เฉย ๆ

ของที่เราทำให้บ้านนี้มีชิ้นเดียว คือตู้ลิ้นชักใต้บันไดทั้งตัว ไม้สักเก่า ส่วนบันได บานประตูเกล็ด วงกบ และพื้นกระเบื้อง เป็นของเดิมของบ้าน และมือจับทองเหลืองทุกตัวก็เป็นของที่เจ้าของบ้านไปหามาเอง เราเป็นคนติดให้เท่านั้น ตัวตู้ทำเป็นกล่องสามเหลี่ยมกล่องเดียวจบมาจากโรงงาน หลังคาของตู้ลาดเอียงตามองศาท้องบันไดพอดี แล้วเข็นเข้าไปดันชิดช่องทีเดียว และเพราะเพดานของช่องนี้ลาดลงเรื่อย ๆ ลิ้นชักแถวบนจึงสูงไม่เท่ากันสักช่อง ขนาดของลิ้นชักทุกช่องถูกกำหนดมาโดยบันได ไม่ใช่โดยเรา

ตู้ใบนี้มีลิ้นชักหลายช่องที่ขนาดไม่เท่ากันเลยสักช่อง แต่มองแล้วยังเป็นแผ่นเดียว ไม่ใช่ลิ้นชักหลายอันที่เอามากองรวมกัน เพราะเส้นรอยต่อแนวนอนของทุกช่องวิ่งตรงถึงกันหมด ตาจึงอ่านเป็นแถบแนวนอนซ้อนกันขึ้นไป แล้วมีเส้นทแยงของบันไดตัดผ่านลงมาเส้นเดียว หน้าลิ้นชักทุกช่องเป็นแผ่นเรียบ ลายไม้วิ่งแนวนอนต่อกันไปทั้งผืน และรอบนอกทั้งด้านทแยงกับด้านตั้งมีกรอบไม้ล้อมไว้ ทั้งสามเหลี่ยมเลยอ่านเป็นบานเดียวที่บังเอิญเปิดออกได้ ไม่ใช่ช่องเก็บของที่ไปเจาะใส่ผนังทีหลัง

ของที่อยู่ใต้บันไดจะกลายเป็นที่เก็บของทุกอย่างของบ้านไปเองโดยอัตโนมัติ รองเท้า เครื่องมือ เอกสาร ถุงของ อะไรที่ยังไม่รู้จะเก็บตรงไหนก็ลงลิ้นชักพวกนี้ไว้ก่อน ลิ้นชักแถวล่างอยู่ระดับข้อเท้า คนเปิดด้วยปลายเท้ากับเข่ามากกว่าด้วยมือ และตีนบันไดคือตารางเมตรที่คนเดินผ่านบ่อยที่สุดในบ้าน ทุกคนเดินเฉียดมันวันละหลายรอบพร้อมของเต็มมือ อีกอย่างที่ตู้ใบนี้ต่างจากตู้ใบอื่นคือมันซื้อมาทดแทนไม่ได้ รูปทรงแบบนี้มีอยู่ที่บ้านหลังนี้หลังเดียว วันหนึ่งถ้ามันหมดอายุ ก็ต้องวัดสามเหลี่ยมเดิมแล้วทำขึ้นมาใหม่อยู่ดี