Island in a Room of Cabinets

ห้องครัวในบ้านสร้างใหม่ ผนังฉาบขาว พื้นกระเบื้องแผ่นใหญ่สีอ่อน ไฟดาวน์ไลท์ฝังฝ้า และหน้าต่างบานเลื่อนกลางผนังยาวที่ปล่อยแสงเข้ามาเต็มห้องตอนกลางวัน ผนังสองด้านมาชนกันเป็นมุมฉาก และกลางห้องเหลือที่ว่างมากพอจะเดินได้รอบ ห้องนี้จึงต้องการทั้งแนวเคาน์เตอร์ที่เดินไปตามผนัง และตัวเกาะที่ยืนกลางห้องได้ด้วยตัวเอง

ตู้ทุกใบกับผนังไม้ในห้องนี้เป็นงานของเรา ตั้งแต่ตู้ล่างที่เดินยาวไปตามผนังสองด้าน ตู้แขวนที่ขึ้นไปจรดฝ้า ตู้สูงพร้อมช่องชั้นโชว์ตรงมุมห้อง ไปจนถึงบานไม้ที่ปิดผนังเต็มความสูงจนแทบไม่เหลือผนังขาวให้เห็น ที่บอกว่างานชุดนี้ทำขึ้นจากการวัดห้องจริงคือช่วงหน้าต่าง เคาน์เตอร์เดินลอดใต้หน้าต่างแล้วเว้นช่องไว้พอดีกับบานเลื่อน หน้าต่างจึงยังเปิดได้เต็มบานเหมือนตอนที่ยังไม่มีตู้ ส่วนเกาะกลางวางห่างจากแนวเคาน์เตอร์พอให้คนสองคนเดินสวนกันได้โดยไม่ต้องหลบ

สิ่งที่ทำให้ตู้หลายใบในห้องอ่านเป็นชุดเดียวกันคือหน้าบาน ลายไม้เดินตั้งเหมือนกันหมดทุกบาน บานเรียบไม่มีมือจับโผล่ออกมา ใช้ร่องสอดมือแทน ผิวหน้าตู้จึงต่อกันเป็นผืนเดียวตั้งแต่ตู้ล่างขึ้นไปถึงตู้แขวน ช่องชั้นโชว์ตรงตู้สูงกรุไม้ชุดเดียวกันทั้งด้านในและขอบ และด้านข้างของเกาะกลางเป็นแผ่นไม้ที่ลากลงถึงพื้นทั้งแผ่น ไม่มีขาให้เห็น เดินเข้ามาในห้องแล้วเห็นเป็นผนังไม้ผืนเดียวที่มีตู้ซ่อนอยู่ข้างใน มากกว่าจะเห็นเป็นตู้ครัวหลายใบมาวางเรียงกัน

เกาะกลางเป็นชิ้นที่โดนหนักที่สุดในห้อง เพราะยืนอยู่กลางทางเดิน โดนชนได้ทั้งสี่ด้าน มีคนเท้าแขนพิงขอบทุกวัน และรับของหนักอยู่ตลอด ส่วนผนังไม้ที่ปิดยาวเต็มผนังเป็นงานที่ซ่อนการขยับตัวไม่ได้เลย ไม้ขยับนิดเดียวบนช่วงยาวขนาดนั้นก็เห็นเป็นร่องกว้างไม่เท่ากันทันที ไม้สักเก่าผ่านฤดูมานานจนหยุดยืดหดไปก่อนแล้ว จึงอยู่กับความชื้นที่ขึ้นลงในครัวได้โดยไม่ขยับหนีกันเอง และสีไม้จะเข้มขึ้นทีละปี ทั้งห้องเปลี่ยนสีไปพร้อมกัน ไม่ใช่เข้มเฉพาะบานใดบานหนึ่ง