Library at the Window

ห้องนี้เป็นห้องเล็กในบ้าน กรุผนังด้วยแผ่นลายไม้ขึ้นไปจนจรดฝ้า พื้นปูกระเบื้องสีครีมพิมพ์ลายดอกเล็ก ๆ มีหน้าต่างบานเดียวเปิดออกไปเจอต้นไม้เต็มช่อง กับช่องผนังเปิดทะลุอีกช่องหนึ่ง เพดานห้อยโคมลายไทยลงมาดวงเดียว ห้องกว้างพอให้เดินได้ทางเดียว และหนังสือที่จะเข้ามาอยู่คือสารานุกรม พจนานุกรม แผนที่ และหนังสือชุดเล่มหนาที่ต้องยืนเรียงติดกันเป็นชุด แยกออกจากกันไม่ได้

ของที่เราทำให้ห้องนี้มีห้าชิ้น — ชั้นหนังสือสองตัว โต๊ะเขียนหนึ่งตัว และเก้าอี้อีกสองตัว ไม้สักเก่าทั้งหมด ส่วนผนังลายไม้ วงกบ บานหน้าต่าง และโต๊ะเล็กข้างช่องผนัง เป็นของเดิมของบ้าน โต๊ะเขียนทำความสูงให้ท็อปจบพอดีกับขอบล่างของหน้าต่าง และยาวเท่าช่วงผนังใต้ช่องหน้าต่างพอดี นั่งเขียนแล้วเงยหน้าขึ้นก็เห็นต้นไม้ได้เต็มช่อง ไม่มีขอบไหนมาคั่นสายตา

สิ่งที่ทำให้ของห้าชิ้นนี้อ่านเป็นชุดเดียวคือทุกชิ้นเป็นโครงเปล่า ไม่มีชิ้นไหนปิดทึบเลย ชั้นหนังสือไม่มีแผ่นหลัง มองทะลุไปเห็นผนังได้ โต๊ะเขียนไม่มีลิ้นชักและไม่มีแผ่นบังใต้ท็อป เก้าอี้เปิดโล่งทั้งช่วงพนักและใต้ที่นั่ง สิ่งที่เหลืออยู่จึงมีแค่เส้นไม้หน้าตัดสี่เหลี่ยมขนาดใกล้กันที่ใช้ซ้ำตั้งแต่เสาชั้นหนังสือไปจนถึงขาเก้าอี้ ห้องเล็กที่มีหนังสือเต็มผนังอยู่ด้านหนึ่งแล้วจึงไม่ตันไปกว่านั้น และเก้าอี้สองตัวใช้พนักโค้งทรงเดียวกัน วางคู่กันที่โต๊ะตัวเล็กตัวเดียวก็ยังอ่านเป็นคู่

ห้องสมุดเป็นห้องที่โหดกับงานไม้ที่สุดในบ้าน หนังสือคือของที่หนักที่สุดต่อความยาวหนึ่งเมตรที่จะขึ้นไปอยู่บนชั้น และวางแล้ววางเลย สารานุกรมชุดหนึ่งไม่ได้ถูกยกลงมาเป็นปี ๆ น้ำหนักกดค้างอยู่ตรงเดิมตลอดเวลา ชั้นที่จะแอ่นก็แอ่นให้เห็นเองภายในไม่กี่ปี ห้องยังแคบด้วย คนที่มาหยิบหนังสือยืนห่างจากชั้นแค่ก้าวเดียว รอยต่อทุกจุดจึงถูกมองในระยะที่ใกล้กว่าเฟอร์นิเจอร์ห้องไหนในบ้าน ของชุดนี้เป็นของที่ถูกจับทุกวันแต่ไม่เคยถูกย้ายเลย