Food Court in a Container

ฟู้ดคอร์ตในห้างเปิดโล่งออกไปทางโถงกลาง พื้นกระเบื้อง ผนังทาสีจัด และมีร้านเรียงเป็นแนวยาวอยู่ด้านหนึ่ง เป็นห้องที่คนเข้าออกทั้งวันและเต็มทุกช่วงพักเที่ยง ไม่มีช่วงไหนที่ของในห้องได้พัก

โซนที่นั่งทั้งโซนเป็นงานของเรา ผลิตเองทั้งหมดที่ไทย ตั้งแต่โต๊ะกินข้าวและเก้าอี้พนัก ไปจนถึงม้านั่ง โต๊ะสูงและสตูลสูงริมทางเดิน ของทุกชิ้นถูกห่อฟิล์มทีละตัวแล้วเรียงขึ้นตู้คอนเทนเนอร์จนเต็มตู้ นี่คือเหตุผลที่ทุกตัวต้องเสร็จจริงก่อนออกจากโรง เพราะพอประตูตู้ปิดแล้วก็ไม่มีอะไรแก้ได้อีกจนกว่าจะถึงปลายทางอีกประเทศหนึ่ง

ของในโซนนี้มีความสูงที่นั่งอยู่สามระดับ ม้านั่งกับเก้าอี้ปกติ แล้วก็โต๊ะสูงกับสตูลสูง แต่ทั้งหมดพูดภาษาเดียวกันเพราะเป็นโครงชุดเดียวกันที่ขยายขึ้นลง ไม้หน้าตัดสี่เหลี่ยม มุมตรง และคาดล่างที่ลอยพ้นพื้นเท่า ๆ กัน ท็อปทุกใบเป็นไม้ประกบ ในใบเดียวจึงมีแผ่นเข้มแผ่นอ่อนคละกันอยู่ มองทั้งโถงแล้วเห็นเป็นชุดเดียวที่มีหลายขนาด ไม่ใช่เฟอร์นิเจอร์คนละล็อตที่บังเอิญสีใกล้กัน

ที่นั่งสาธารณะเป็นของที่ไม่มีใครเป็นเจ้าของ เก้าอี้ถูกลากบนกระเบื้องวันละหลายร้อยครั้ง โต๊ะโดนเช็ดทุกครั้งที่มีคนลุก และไม่มีใครยกขึ้นแทนการลาก ข้อดีของไม้สักเก่าตันในห้องแบบนี้คือรอยที่เกิดขึ้นอยู่ในเนื้อไม้ ไม่ใช่อยู่บนผิวที่ปิดทับไว้แล้ววันหนึ่งจะล่อนออกมา