Shelf Up the Stairwell

บ้านหลังนี้เปิดรับแสงเกือบทุกด้าน กระจกบานใหญ่ในห้องนั่งเล่น ผนังกระจกเต็มด้านในห้องทำงาน และผนังอิฐสีอ่อนรอบโถงบันไดที่เปิดโล่งขึ้นไปสองชั้น ในโถงนั้นผนังเริ่มมีที่ว่างให้ใช้จริงก็ตรงระดับเหนือหัวขึ้นไปแล้ว ส่วนห้องนั่งเล่นเป็นพื้นที่ยาวต่อเนื่องที่ไม่มีผนังกั้นระหว่างโซนเลย

งานไม้สักเก่าที่เป็นของเราในบ้านหลังนี้คือชั้นโปร่งที่ตั้งอยู่บนตู้เตี้ยกลางห้องนั่งเล่น พร้อมม้านั่งยาวที่ต่อออกไปจนถึงหน้าต่าง ชั้นสูงในโถงบันได ตู้ยาวบานเรียบ และโต๊ะทำงาน ส่วนราวบันไดกระจกกับราวจับไม้ด้านบน รวมถึงวงกบไม้รอบช่องประตู เป็นงานของช่างอีกทีม ชั้นในโถงบันไดวัดจากช่องจริงแล้วยกขึ้นไปประกอบที่หน้างาน ช่วงกลางของโถงไม่มีพื้นให้ยืน ช่างจึงต้องขึ้นไปทำจากบันไดที่พาดไว้ข้างราวกระจก

ทุกชิ้นในบ้านใช้รายละเอียดชุดเดียวกัน ท็อปทุกใบเป็นไม้ประกบ ไม่ใช่ไม้แผ่นเดียว บานตู้เป็นบานเรียบที่เปิดด้วยขอบบาน ไม่มีมือจับโลหะมาตัดกับเนื้อไม้สักเลยทั้งหลัง ขาโต๊ะกับข้างตู้ใช้ไม้แผ่นหนาเท่ากัน จนกลายเป็นความหนาเดียวที่วนซ้ำอยู่ทุกห้อง และขอบไม้ลบมุมมนเหมือนกันหมด ไปไกลสุดที่โต๊ะทำงานซึ่งปล่อยให้ขอบท็อปโค้งลงไปต่อกับขาแทนที่จะหักมุม แยกกันมองเป็นคนละชิ้น แต่พออยู่ในบ้านเดียวกันแล้วอ่านเป็นชุดเดียว

บ้านที่มีกระจกเยอะแบบนี้ เฟอร์นิเจอร์ต้องอยู่กับแดดที่ส่องเข้ามาทั้งวันและความชื้นที่ขึ้นลงตามอากาศ ชั้นโปร่งกลางห้องยังโดนจับโดนชนจากทั้งสองด้าน ของที่วางอยู่บนชั้นก็ถูกยกเข้ายกออกเปลี่ยนไปเรื่อยตามช่วงเวลา ไม้สักเก่าผ่านการยืดหดมานานจนนิ่งแล้ว จึงรับงานแบบนี้ได้โดยไม่บิดตัว และสีจะค่อยๆ เข้มขึ้นตามปีที่อยู่ในบ้าน