All the Storage on One Wall

บ้านหลังนี้เพิ่งเข้าอยู่ ตู้เย็นเข้ามาก่อนแล้ว มีกระดานดำของเด็กพิงอยู่ข้าง ๆ ที่เหลือยังโล่งอยู่ ผนังทาขาวเรียบ พื้นปูกระเบื้องลายไม้แผ่นยาว มุมซ้ายมีประตูไม้บานหนึ่งกับวงกบย้อมสีแดงเข้ม ห้องนี้ต่อกับครัวที่อยู่ด้านหลัง เป็นทั้งที่กินข้าวและที่เก็บของใช้ในครัวไปพร้อมกัน และผนังยาวอีกด้านหนึ่งของห้องก็ยังว่างเปล่าอยู่ทั้งด้าน

ของที่เราทำให้ห้องนี้มีสี่อย่าง ไม้สักเก่าทั้งหมด — ตู้ยาวเตี้ยที่วางอยู่กับพื้น ตู้แขวนที่ลอยอยู่เหนือมันขึ้นไป โต๊ะกินข้าวกับม้านั่ง และเก้าอี้เท้าแขนพนักโค้ง ส่วนประตูไม้กับวงกบสีแดงเข้มเป็นของตัวบ้าน เป็นไม้เหมือนกันแต่คนละเฉดกันชัดเจน ตู้ยาวเตี้ยลงเต็มผนังพอดี เริ่มตรงที่วงกบประตูจบ ไปสุดที่มุมห้องอีกด้านหนึ่ง แล้วปิดปลายด้วยแผงข้างที่เข้ามุมเรียบร้อย ไม่ได้ปล่อยให้ตัวตู้ไปชนผนังเฉย ๆ

ผนังด้านนี้ถูกแบ่งเป็นสองแถบ แถบล่างปิดหมด เป็นบานทึบกับหน้าลิ้นชักเรียบ ไม่มีอะไรโผล่ออกมาให้เห็น ส่วนแถบบนเปิดเกือบหมด เป็นช่องโล่งที่กว้างไม่เท่ากันสลับกับบานปิดอีกไม่กี่บาน ระหว่างสองแถบเว้นผนังขาวไว้เป็นช่องว่าง และแนวปลั๊กไฟก็อยู่ในช่องนั้นพอดีโดยไม่มีอะไรไปบัง สิ่งที่ทำให้ของทั้งห้องอ่านเป็นชุดเดียวคือไวยากรณ์เดียวที่ใช้ซ้ำในทุกขนาด นั่นคือแผ่นไม้ตั้งรับแผ่นไม้นอน มันอยู่ในแผงกั้นช่องของตู้แขวน อยู่ในแผงข้างของตู้ยาว และอยู่ในขาโต๊ะกินข้าวที่เป็นแผ่นไม้ตั้งสองแผ่นรับท็อปเอาไว้ ม้านั่งก็ใช้วิธีเดียวกันย่อขนาดลงมา มีแค่เก้าอี้เท่านั้นที่เป็นเส้นโค้ง และมันก็เป็นชิ้นเดียวในห้องที่คนต้องนั่งลงไปจริง ๆ

ชั้นเปิดเป็นคำสัญญาที่ต้องรักษาไปตลอด ของที่ขึ้นไปอยู่ในช่องโล่งด้านบนจะถูกมองเห็นทุกวันโดยไม่มีบานมาปิดให้ ส่วนของที่ไม่อยากให้ใครเห็นก็ลงไปอยู่ในตู้ทึบด้านล่าง ผนังด้านนี้จึงไม่ได้แค่เก็บของ แต่แบ่งด้วยว่าอะไรโชว์ได้และอะไรไม่ควรโชว์ บ้านที่เพิ่งเข้าอยู่จะแน่นขึ้นทุกปี ตู้ล่างคือส่วนที่คอยรับของที่งอกขึ้นมาเรื่อย ๆ ส่วนท็อปของตู้ยาวจะกลายเป็นที่วางของชั่วคราวของคนทั้งบ้านไปเองโดยอัตโนมัติ ถุงจากตลาด กุญแจ ของที่เพิ่งซื้อมา ทุกอย่างลงตรงนั้นก่อนเสมอ