Dining Room Without Walls

คอร์ทกลางบ้านหลังนี้มีหลังคาแต่ไม่มีผนัง โครงเหล็กพาดจากตัวบ้านไปจบที่ผนังสังกะสีลอนสูงอีกฝั่ง มุงด้วยแผ่นโปร่งแสง แดดจึงลงมาถึงพื้นได้ทั้งวันโดยไม่ต้องเปิดไฟ พื้นเป็นกระเบื้องแผ่นเล็กผืนหนึ่ง แล้วต่อออกไปเป็นพื้นไม้ที่ใช้เป็นทางเดิน ด้านหนึ่งเปิดโล่งออกไปหาที่ดินข้าง ๆ ไม่มีบานกระจกกั้น ลมกับฝนสาดเข้ามาถึงโต๊ะได้ตรง ๆ

เฟอร์นิเจอร์ไม้ที่เป็นงานเราในบ้านหลังนี้มีสามชิ้น คือโต๊ะกินข้าวกับม้านั่งยาวในคอร์ท และโต๊ะวางอ่างล้างหน้าในห้องน้ำ โต๊ะกินข้าวยาวจบลงในผืนกระเบื้องของคอร์ทพอดี ไม่ล้ำออกไปบนพื้นไม้ที่เป็นทางเดิน คนเดินเข้าบ้านจึงผ่านหลังเก้าอี้ไปได้โดยไม่ต้องเบียดโต๊ะ ม้านั่งยาววางแทนเก้าอี้ด้านยาวฝั่งหนึ่ง ดันเข้าไปเก็บใต้ขอบท็อปได้เมื่อไม่ได้ใช้ ส่วนท็อปโต๊ะอ่างล้างหน้าทำยาวเลยตัวอ่างออกไปข้างหนึ่ง จึงมีที่วางของข้างอ่างจริง ๆ ไม่ใช่แค่ขอบแคบ ๆ รอบอ่าง

สามชิ้นนี้อยู่คนละที่และทำหน้าที่คนละอย่าง ชิ้นหนึ่งอยู่กลางแดดกลางลม อีกชิ้นอยู่ในห้องน้ำ แต่ทั้งหมดเป็นความคิดเดียวกัน คือท็อปไม้ประกบวางอยู่บนขา เปิดโล่งข้างใต้ ไม่มีชิ้นไหนเป็นตู้ทึบ ไม่มีชิ้นไหนแนบพื้น มองลอดใต้ท็อปเห็นพื้นได้ทุกชิ้น ห้องน้ำจึงไม่ได้ตู้บิลท์อินอย่างที่ห้องน้ำส่วนใหญ่ได้ แต่ได้โต๊ะตัวหนึ่งเหมือนกับที่คอร์ทได้ ไม้สักเก่าโทนเดียวกันวิ่งจากโต๊ะกินข้าวข้างนอกเข้ามาจบที่อ่างล้างหน้าข้างใน เดินจากคอร์ทเข้าห้องน้ำแล้วยังอ่านว่าเป็นบ้านหลังเดียวกัน ไม่ใช่สองห้องที่ต่างคนต่างเลือกของ

คอร์ทที่ไม่มีผนังทำกับเฟอร์นิเจอร์หนักกว่าห้องในบ้าน แดดลงผ่านหลังคาโปร่งแสงทั้งวัน กลางคืนอากาศเย็นลงและชื้นขึ้น ฝนสาดเข้าทางด้านที่เปิดโล่ง ฝุ่นจากที่ดินข้าง ๆ ลงบนท็อปทุกวัน โต๊ะตัวนี้ไม่เคยได้เข้าบ้าน มันอยู่ตรงนั้นทั้งปี ห้องน้ำก็เป็นอีกด่านหนึ่ง น้ำกระเด็นจากอ่างลงท็อป ไอน้ำขึ้นทุกครั้งที่อาบ พื้นใต้ขาเปียกเป็นเรื่องปกติ ไม้สักเก่าอยู่กับอากาศมาแล้วหลายสิบปีก่อนจะถูกรื้อมาทำใหม่ ที่ที่โหดกับไม้ที่สุดในบ้านหลังนี้จึงเป็นที่ที่มันถูกเอาไปวาง