Cabinets for a Collection

บ้านหลังนี้กว้างและสว่าง พื้นปูกระเบื้องลายหินขาวขัดจนเงาสะท้อนของทุกชิ้นขึ้นมาเป็นเงาคว่ำ ผนังทาขาวเรียบ บัวพื้นไม้เข้ม หน้าต่างบานใหญ่หลายบานมีผ้าม่านสีชมพูหม่นคลุมลงมา ห้องส่วนใหญ่ยังโล่ง แต่ของที่อยู่ในบ้านมาก่อนไม่ใช่ของโล่ง ๆ เลย เป็นงานแกะสลักรูปสัตว์ ตู้ไม้เข้มทรงเก่า ม้านั่งขาโค้ง และหนังสือภาพของเด็กเป็นชุด ๆ

งานของเราคือเฟอร์นิเจอร์โทนอ่อนทุกชิ้นในภาพ เป็นไม้สักเก่าทั้งหมด ตู้เตี้ยบานเลื่อนกับตู้ลิ้นชัก เตียง ตู้หนังสือบานกระจกเลื่อน และโต๊ะกินข้าวตัวยาวกับเก้าอี้รอบโต๊ะ ส่วนงานแกะสลัก ตู้ไม้เข้ม โต๊ะข้างเตียงขาโค้ง และม้านั่งแกะ เป็นของที่บ้านนี้มีอยู่ก่อนแล้ว ตู้หนังสือทำเต็มช่วงผนัง เริ่มจากขอบผ้าม่านไปจบที่มุมห้อง และหยุดพอดีใต้แนวฝ้าที่ลดระดับลงมา ส่วนชั้นข้างในเว้นความสูงไว้พอให้หนังสือภาพเล่มใหญ่ยืนตั้งได้ทั้งเล่ม ไม่ต้องวางนอนซ้อนกัน

ของชุดนี้อยู่คนละห้องและทำคนละหน้าที่ แต่ทุกใบทำด้วยข้อตกลงเดียวกัน คือหน้าตู้ต้องเงียบ และหลังตู้ต้องว่าง ตู้ทุกใบใช้บานเลื่อน ไม่มีบานไหนสวิงออกมา ไม่มีอะไรยื่นพ้นแนวหน้าตู้ ขอบบนลบมุมมนจนไม่เหลือสันคม ที่สำคัญกว่านั้นคือท็อปทุกใบเป็นระนาบเรียบว่าง ไม่มีขอบยก ไม่มีชั้นต่อขึ้นไปข้างบน เพราะของที่จะขึ้นไปอยู่บนนั้นคือนกไม้ เต่า กบ และตุ๊กตาไม้ของเจ้าของบ้าน ตู้ทั้งชุดจึงทำตัวเป็นฐานให้ของสะสม ไม่ได้ไปแข่งกับมัน และของเก่าทรงหวานที่บ้านนี้มีอยู่ก่อนก็ยังเป็นชิ้นที่ดังกว่าอยู่ดี

บ้านที่พื้นเงาขนาดนี้ไม่มีอะไรซ่อนได้ ขาตู้กับเงาของมันโผล่ขึ้นมาพร้อมกันทุกใบ ฝุ่นบนท็อปเห็นตั้งแต่ยังไม่ทันเดินเข้าห้อง และเพราะท็อปทุกใบมีของสะสมวางอยู่ ของพวกนั้นก็ถูกยกขึ้นยกลงเวลาเช็ดฝุ่นอยู่เรื่อย ๆ สิ่งที่จะสึกก่อนเพื่อนในบ้านหลังนี้จึงไม่ใช่บานตู้ แต่เป็นหน้าท็อป ส่วนตู้หนังสือเป็นของที่เด็กในบ้านเปิดเองทุกวัน บานกระจกเลื่อนเลยถูกดันไปมาบ่อยกว่าบานอื่นทั้งบ้าน