Assembled in the Living Room

บ้านหลังนี้มีคนอยู่แล้วก่อนงานจะเข้า ห้องนั่งเล่นต่อกับมุมครัวที่มีตู้บานกระจกดำกับตู้เย็นยืนอยู่ก่อนแล้ว พื้นเป็นคนละผืนคนละชนิดต่อกันกลางห้อง ปาร์เก้ไม้เข้มด้านใน ลามิเนตสีอ่อนด้านนอก อีกด้านเป็นประตูกระจกออกระเบียงที่มีผ้าม่านยาวจรดพื้น ผนังที่ยังว่างจริง ๆ เหลือด้านเดียว และว่างตั้งแต่พื้นขึ้นไปจนถึงฝ้า

งานของเราในบ้านหลังนี้คือตู้ไม้สักเก่าทั้งผนังชุดนั้นชุดเดียว ไล่จากตู้บานเลื่อนกระจกแถวบน แผงไม้หลังทีวี ตู้วางทีวี ไปจนถึงตู้กระจกที่ซ้อนขึ้นเป็นคอลัมน์ริมผ้าม่าน ส่วนตู้บานกระจกดำ ตู้เย็น และพื้นเป็นของบ้านเดิม ตู้ชุดนี้ขึ้นเต็มความสูงจนชนฝ้า ปลายด้านหนึ่งจบพอดีกับแนวผนังช่องตู้เย็นเดิม อีกด้านจบตรงที่ผ้าม่านเริ่ม บานทุกใบเป็นบานเลื่อน ไม่มีบานไหนสวิงออกมากินทางเดินหน้าตู้ และเพราะตู้ทั้งผนังไม่มีทางผ่านประตูบานไหนเข้ามาได้ทั้งใบ ของจึงออกจากโรงงานมาเป็นชิ้น แล้วมาต่อกันขึ้นเป็นผนังในห้องนั่งเล่นวันนั้นเอง

ตู้ในผนังนี้ไม่มีใบไหนขนาดเท่ากันเลย แต่ทั้งผนังยังอ่านเป็นชิ้นเดียว เพราะกติกาไม่เคยเปลี่ยน กระจกอยู่แถวบน ทึบอยู่แถวล่าง กรอบไม้รอบช่องกระจกทุกช่องกว้างเท่ากันหมด หน้าบานทุกใบเป็นแผ่นเรียบระนาบเดียว มือจับเป็นแถบเรียวแนวตั้งฝังอยู่ในหน้าบาน ไม่มีอะไรยื่นออกมาให้เกี่ยวเสื้อ ส่วนแผงหลังทีวีเป็นไม้ประกบเรียงนอน ลายวิ่งไปทางเดียวกับหน้าบานที่อยู่รอบ ๆ ช่องว่างกลางผนังจึงไม่ได้ดูเป็นรูโหว่ แต่เป็นส่วนหนึ่งของตู้

ผนังทีวีคือของที่ถูกมองนานที่สุดในบ้าน คนนั่งอยู่ตรงหน้ามันทุกเย็น กระจกก็โชว์ของข้างในไปด้วยตลอดเวลา ฝุ่นกับรอยนิ้วมือบนบานเลื่อนเห็นชัดกว่าที่อื่น แดดจากประตูระเบียงวิ่งมาถึงหน้าตู้อยู่ช่วงหนึ่งของวัน และเพราะชุดนี้ขึ้นไปชนฝ้าแล้ว มันไม่ใช่ของที่จะลากไปตั้งมุมใหม่ตอนเบื่อ วันไหนบ้านนี้ต้องย้ายมันจริง ๆ ก็ต้องถอดกลับเป็นชิ้นแบบวันที่มันเข้ามา